PDA

View Full Version : If you're happy and you know it



BoredSozes
08-04-2015, 02:39 PM
1. CLAP YOUR HANDS

2. NEVERRRRRRR

ElectroDream
08-04-2015, 02:41 PM
If you're happy and you know it, clap your hands (clap clap)
If you're happy and you know it, clap your hands (clap clap)
If you're happy and you know it, then your face will surely show it
If you're happy and you know it, clap your hands. (clap clap)

If you're happy and you know it, stomp your feet (stomp stomp)
If you're happy and you know it, stomp your feet (stomp stomp)
If you're happy and you know it, then your face will surely show it
If you're happy and you know it, stomp your feet. (stomp stomp)

If you're happy and you know it, shout "Hurray!" (hoo-ray!)
If you're happy and you know it, shout "Hurray!" (hoo-ray!)
If you're happy and you know it, then your face will surely show it
If you're happy and you know it, shout "Hurray!" (hoo-ray!)

If you're happy and you know it, do all three (clap-clap, stomp-stomp, hoo-ray!)
If you're happy and you know it, do all three (clap-clap, stomp-stomp, hoo-ray!)
If you're happy and you know it, then your face will surely show it
If you're happy and you know it, do all three. (clap-clap, stomp-stomp, hoo-ray!)


The end.

BoredSozes
08-04-2015, 02:45 PM
Het Ottomaanse of Osmaanse Rijk (Osmaans: دَوْلَتِ عَلِيّهٔ عُثمَانِیّه, Devlet-i Âliyye-i Osmaniyye, Turks: Osmanlı İmparatorluğu) was een islamitisch rijk dat gesticht werd door de Oguz Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Het kan beschouwd worden als de opvolger van het Seltsjoekse sultanaat Rûm. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw n.Chr., en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa.

Inhoud
Geschiedenis
Pre-Ottomaanse periode
Opkomst (1302–1453)
Osman Gazi (1299-1325)
Orhan Gazi (1324-1362)
Sultan Murat I (1362-1389) Hüdavendigar
Sultan Yıldırım (Bliksemslag) Bayezid I (1389-1402)
Interregnum (1402-1413)
Çelebi Mehmet I (1413-1421)
Gazi Sultan Murat II (1421-1451)
Kenmerken van het bestuur in het vroege Ottomaanse Rijk
Het Ottomaanse Rijk als wereldmacht, 1453–1683
Factoren voor verovering van de Balkan
Fatih Sultan Mehmed II (1451-1481)
Sultan Bayezid II (1481-1512)
Yavuz Sultan Selim I (1512-1520)
Kanuni Sultan Süleyman I (1520-1566)
Het Ottomaanse Rijk en Europa
Het Ottomaanse Rijk en de Arabische wereld
Samenleving, instituties en economie in de klassieke periode
Bevolking en positie van minderheden
Economie
Stagnatie of crisis en traditionele hervorming
De positie van het sultanaat
Economie
Opstanden en conflicten
De jaren van de Köprülü-dynastie
De achttiende eeuw
De Tulpenperiode
De macht van de ayans
Rusland als grootste bedreiging
Nizam -i-Cedid of De Nieuwe Orde
De Franse inval in Egypte
Het kalifaat van de sultans
De negentiende eeuw
De onafhankelijkheidsbewegingen op de Balkan
De Griekse onafhankelijkheidsoorlog
De oorlog met Egypte
Binnenlandse maatregelen van Mahmut II
De Periode van de Tanzimaat
De Krimoorlog
De crisis van 1875-1878
De demografische gevolgen
De periode van Abdülhamit II
De constitutie
Modernisering
Internationale situatie
Oppositie
De periode 1909-1914
De internationale situatie
Ideologische heroriëntatie
De Eerste Wereldoorlog en het eind van het rijk
Geschiedenis Bewerken

Pre-Ottomaanse periode Bewerken
De komst van de Turken uit Centraal-Azië naar het Midden-Oosten voltrok zich in twee grote migratiegolven. Tijdens de eerste golf aan het einde van de tiende eeuw stak een groot deel van de Turkse Oghuz-nomaden de Oxus-rivier over en trok verder tot Khorasan (in het huidige Iran) en Azerbeidzjan. Onderweg naar het westen bekeerde een groot deel van deze Oghuz-stammen zich tot de islam. Vanuit Khorasan bouwden deze Turkse nomaden in de elfde eeuw het grote Seltsjoekenrijk op. De Seltsjoeken brachten nieuwe politieke stabiliteit in de verdeelde middeleeuwse moslimwereld en beheersten een uitgestrekt gebied van de Hindoekoesj tot in Anatolië. De Seltsjoeken raakten in conflict met het Byzantijnse Rijk. Met de Slag bij Manzikert begon in 1071 een reeks Byzantijns-Seltsjoekse oorlogen, die ertoe leidden dat rond 1290 het Byzantijnse Rijk als belangrijke macht in Anatolië had afgedaan. Dit opende de weg voor de Turkse volkeren om zich in Anatolië te vestigen. Het rijk van de Seltsjoeken viel in de twaalfde eeuw uiteen in vele kleinere staten.

Opkomst (1302–1453) Bewerken


Turkse vorstendommen in Anatolië rond het ontstaan van de Ottomaanse dynastie (1300)
Met de neergang van het sultanaat van Rûm (rond 1300) ontstond in Anatolië een groot aantal kleine onafhankelijke staten, de zogenaamde Ghazi-emiraten of Beyliks. Het Byzantijnse Rijk was inmiddels ernstig verzwakt en had het grootste gedeelte van Anatolië verloren aan tien verschillende Ghazi-prinsdommen. Een prinsdom in het noordwesten van Anatolië werd vanaf ca. 1280 geleid door Osman I, zoon van Ertuğrul. Osman Beg was met zijn onmiddellijke voorouders naar Anatolië gekomen tijdens de tweede grote Turkse migratiegolf in de vroege dertiende eeuw, onder druk van de veroveringstochten van de Mongolen onder leiding van Dzjengis Khan. Oorspronkelijk behoorden de Osmanen ook tot de Oğuzen. Osman Beg verplaatste zijn hoofdstad van Söğüt naar Bursa.

Osman Gazi (1299-1325) Bewerken

Osman Gazi

Het rijk aan het eind van de periode van Osman Gazi
De migratie van de Turkse nomaden naar westelijk Anatolië, op de vlucht voor de Mongoolse invallen, was een belangrijke factor in de Ottomaanse staatsvorming. Volgens de Ottomaanse kronieken verzamelde zich in het grensgebied van Söğüt een groep van Turkse nomadische krijgers, de alps, onder leiding van Osman Gazi. Zij namen deel aan de veroveringen, en in ruil daarvoor ontvingen ze een apanage (yurtluk). De alps waren ervaren krijgers en aanvoerders die de migrerende Turkmeense nomadische krijgers (garibs = 'have-nots') in de grensregio wisten te mobiliseren voor gaza-expedities. De Gaza-ideologie betekende voor de vroeg-Osmanen 'uitbreiding van de islam en bescherming van zijn poorten'. Osman Gazi groeide uit tot de primus inter pares. Met de overwinning op een Byzantijns leger in 1302 in de Slag bij Bapheus slaagde hij erin om een onafhankelijke politieke eenheid te creëren. Hiermee kreeg Osman een grote reputatie als Gazi-krijger en groeide hij uit tot een charismatische leider die steeds meer volgelingen aantrok. Osman Gazi bracht meerdere gemeenschappen van Turkmeense nomadische krijgers en van ex-Byzantijnse gouverneurs, zoals o.a. Köse Mihal (baardeloze Michael), onder zijn vaandel samen.

Naast veroveringen ging Osman allianties aan met de naburige Byzantijnse gouverneurs om zijn invloedssfeer uit te breiden. Hij verenigde de afzonderlijke rijkjes en bouwde nieuwe netwerken op via handelsbetrekkingen en strategische huwelijken. Osman trouwde met de dochter van Sheik Edebali, een van de meest invloedrijke religieuze leiders in Bythinia, die Osmans spirituele gids en adviseur werd.

Al in de jaren 1320 bereikte Osmans politieke onderneming een complexe militaire en bestuurlijke structuur. Er werden munten geslagen, ambten toegekend aan trouwe bevelhebbers, en (religieuze) waqf-instellingen ontvingen financiële steun. Osman maakte gebruik van voormalige Seltsjoekse schrijvers die in het Perzisch schreven en in 1350 een Perzisch en Arabisch ambtelijk vocabulaire vertaalden naar het Turks. De vroeg-Osmaanse staat had dan ook veel kenmerken die overeenkwamen met de Perzisch-islamitische en Centraal-Aziatische bestuursopvattingen.

IS THIS GERMAN?